..μια ταινία με αισιόδοξο τίτλο, με πολύ καλές ερμηνείες,..δράση, ρομαντισμός, καταπληκτικές ατάκες..μια "υποψιασμένη" ταινία, η οποία απευθύνεται σε όσους νιώθουν νέοι..τελικά υπάρχει ελληνικός κινηματογράφος!!

Μια καταπληκτική ταινία από τον Νικολαίδη. Δεν πάσχει ούτε κατά διάνοια από τα συνηθισμένα νοσήματα των ελληνικών ταινιών. Σφιχτοδεμένο σενάριο πολύ καλής ποιότητος δεν έκανε κοιλιά ούτε μια στιγμή.
Ο πρωταγωνιστής δεν είναι το καλό παιδί που είναι πρώτος στα μαθήματα πρώτος στον αγώνα. Ειναι κλεφτάκος, μισογύνης (με την τρέχουσα έννοια του όρου) και ακόμα και φονιάς. Δεν τον φτιασιδώνει έτσι που να γίνει αποδεκτός από την κοινωνία του καναπέ. Κινείται πάνω στην εφαπτομένη σε σχέση με την εξουσία με τους ανθρώπους του κοινού ποινικού. Ομως παρόλα αυτά είναι συμπαθητικός γιατί είναι αυθεντικός ακριβώς το αντίθετο από αυτό που η κοινωνία ζητάει από όλους μας. Δεν παίζει κάποιο ρόλο δεν είναι δήθεν.
Οταν έβλεπα τις ταινίες του Νικολαίδη στα 20-25 μου χρόνια έλεγα ότι είναι μια γροθιά στο στομάχι της μικροαστικής κοινωνίας, χθες που την είδα αισθάνθηκα ένα πόνο στο στομάχι μου.
Ο Αγγελακας μια αποκάλυψη ευχάριστη και σαν ηθοποιός αλλά και για την μουσική
Πράγματι τα κουρέλια είναι ακόμα εδώ

http://clubs.pathfinder.gr/iwanna_pappa

Δεν θα συμφωνήσω.. με τους "προλαλήσαντες", προσωπικά απογοητευτηκα, το σενάριο "έμπαζε" από παντού, οι γυναικίες ερμηνίες ήταν κάκιστες, ο ελληνικός κινηματογράφος θα συμφωνήσω "ναι είναι εδώ!" ..αλλά όχι με αυτή την ταινία, μόνος διασωθείς ο παν-μέγιστος Γιάννης Αγγελάκας!

Όταν πήγα να δω την ταινία παρατήρησα ότι ο κόσμος που έβγαινε από τον κινηματογράφο είχε πάνω από το κεφάλι του ένα ?.Και εγώ κάπως έτσι βγήκα. Οι πρώτες μου σκέψεις ήταν ότι το σενάριο «έμπαζε από παντού» αλλά τελικά ήταν
πολύ καλή η ταινία αν και υστερούσε, όπως όλες οι ελληνικές ταινίες στον ήχο. Ο Αγγελακας αρκετά καλός. Όσο για το σενάριο νομίζω ότι έμπαζε εσκεμμένα. Σατιρίζει πόλους και πολλά, γιατί όχι και τον ίδιο το κινηματογράφο???